«لغت نامه دهخدا»
[خوا / خا هِ] (ق مرکب، ص مرکب) بی خواستاری. بی طلب. || بی مقصود و بی قصد. (ناظم الاطباء). || بی اراده و بی میل. (ناظم الاطباء). بی خواهانی. || بی طوع و بی رغبت. (آنندراج).