بیدارخاطر

«لغت نامه دهخدا»

[طِ] (ص مرکب) بیداردل. بیدارهوش. بیدارمغز. کنایه از عاقل و هوشیار. (آنندراج) :
بیدارخاطران که جهان آزموده اند
ایمن بخوابگاه جهان کم غنوده اند.
میرخسرو.
و رجوع به بیداردل شود.