بیدار گردیدن

«لغت نامه دهخدا»

[گَ دی دَ] (مص مرکب)بیدار گشتن. سر از خواب برداشتن. || کنایه از هشیار و آگاه گردیدن :
هرکه او بیدار گردد بندهء ایشان شود
زآنکه چون مولای ایشان گشت خود مولا شود.
ناصرخسرو.