بیدرفش

«لغت نامه دهخدا»

[دِ رَ] (ص مرکب) (از: بی + درفش = درخش) بی تابش. بی نور. بدون درخشش. || بدون بیرق. رجوع به درفش شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر