«لغت نامه دهخدا»
[دَ تُ] (حامص مرکب) حالت و چگونگی بی دست و پا. || بیعرضگی. بی کفایتی. || بی قدرتی. بی زوری. ناتوانی. ضعف : چون اجلش فرارسید از بی دست و پایی نتوانست گریخت. (گلستان).