بید معلق

«لغت نامه دهخدا»

[دِ مُ عَلْ لَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) بید مجنون. بید نگون. بید موله. (یادداشت مؤلف).(1) نوعی از درخت بید که شاخهای تازه و جدید آن نازک و معکوس قرار میگیرد و دارای مادهء «سالیسین» است. (گیاه شناسی گل گلاب ص297). رجوع به بید و بید مجنون شود.
(1) - Salix Babylonica.