«لغت نامه دهخدا»
(ص نسبی) منسوب به بید. از بید. || دارای بید: کوچهء بیدی؛ کوچه ای که در آن بید رسته باشد. || (اِ) درخت بید و تک بید. (ناظم الاطباء).