بی دیانتی

«لغت نامه دهخدا»

[نَ] (حامص مرکب) بیدینی. نادرستی : شاه مثال داد کنیزک را که جریمت و تهمت بشاهزاده اضافت کرده بود و بجنایت و بیدیانتی منسوب گردانیده فضیحت و رسوای خلق گردانند. (سندبادنامه ص322).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر