بیرون انداختن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ تَ] (مص مرکب)خارج افکندن. طرح. || جدا کردن. بریدن :خرطوم پیلی را بشمشیر بیرون انداخت. (تاریخ سیستان).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر