بیرون رویه

«لغت نامه دهخدا»

[یَ / یِ] (اِ مرکب) سمت خارجی. جهت بیرونی. مقابل درون رویه. جانب وحشی. طرف بیرون. (یادداشت مؤلف). مقابل جانب انسی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر