بی شتاب

«لغت نامه دهخدا»

[شِ] (ص مرکب، ق مرکب) (از: بی + شتاب) صبور. (السامی فی الاسامی). || با شکیبائی. بدون عجله. بی تعجیل :
صبر آرد آرزو را بی شتاب
صبرکن والله اعلم بالصواب.مولوی.
و رجوع به شتاب شود.