«لغت نامه دهخدا»
[شَ / شِ وَ / وِ] (ص مرکب) (از: بی + شکوه، مصدر ساختگی از شکایت یا شکوای عربی) مقابل گله مند. آنکه گله نکند. (آنندراج). رجوع به شکْوه شود.
