«لغت نامه دهخدا»
(ص مرکب) بسیارکینه. سخت کینه توز. سخت کینه ور. که کینه بسیار دارد : چرا بیش کین خواند او را سپهر که هست از دگر خسروان بیش مهر.نظامی. بداندیش کم مهر و او بیش کین.نظامی.