«لغت نامه دهخدا»
[بِ لِ] (ترکی، اِ) (از: «بیش» ترکی بمعنی پنج + «لک» ادات نسبت بمعنی «ذو») اغلب ترکها آن را بصورت بشلک یا بشلغ نوشته اند و آن نقدینه ای از نقره و بمبلغ پنج قروش بوده است و در نزد مصریان بیشلک قدیم و بیشلک جدید بمعنی همان بیشلغ بوده است. (از النقودالعربیه ص169). و نیز رجوع به بیشلغ شود.