«لغت نامه دهخدا»
(ص مرکب، ق مرکب) (از: بی + شوخی) بی مزاح. جداً. (یادداشت مؤلف): این سخن بیشوخی می گویم؛ بجد می گویم. از سر هزل نمی گویم.
