بی صقال

«لغت نامه دهخدا»

[صِ] (ص مرکب) (از: بی + صقال) مقابل صیقلی. مقابل زدوده از زنگ. تاریک. تیره :
همچو این تاریک رویان روی من
تیره بود و تارفام و بی صقال.ناصرخسرو.
رجوع به صقال شود.