بی ضبط

«لغت نامه دهخدا»

[ضَ] (ص مرکب) بی ترتیب. بی نظام. (ناظم الاطباء).
- بی ضبط و ربط؛ بدون نظم و ترتیب و اسلوب.
|| بی قید. لاابالی. || رند. (ناظم الاطباء).