بی طالعی

«لغت نامه دهخدا»

[لِ] (حامص مرکب) نکبت. بدبختی. بی نصیبی. بداقبالی. (ناظم الاطباء):
غصهء بی طالعی بین کز فلک
درد هست و نیست تسکین ای دریغ.
خاقانی.