«لغت نامه دهخدا»
[بَ / بِ عَ گِ رِ تَ] (مص مرکب) عهد و پیمان از کسی گرفتن. پیمان اطاعت ستدن از کسی. (ناظم الاطباء) : و عم خود [ محمد امین ] سلیمان را بنشاند و او بیعت از همه سپاه و رعیت بگرفت. (ترجمهء طبری بلعمی).