بی غفلت

«لغت نامه دهخدا»

[غَ / غِ لَ] (ص مرکب) که غفلت نکند. بدون غفلت و بی خبری. هوشیار :
گیتی بسان خاطر بی غفلت
پر نور نفع و خیر ازیرا شد.ناصرخسرو.
رجوع به غفلت شود.