بیغوش

«لغت نامه دهخدا»

[بَ / بِ] (ترکی، اِ) بوم. جغد. (یادداشت مؤلف). بایغوش. بایقوش. کوف. بوف. فاطمه خانم (در تداول عامه).
- مثل بیغوش؛ تنها. منزوی. (یادداشت بخط مؤلف).