بیغولگک

«لغت نامه دهخدا»

[بَ / بی لَ گَ] (اِ مصغر) بیغولهء کوچک. (یادداشت مؤلف) :
من و بیغولگکی تنگ به یک سو ز جهان
عربی وار بگریم(1) به زبان عجمی.آغاجی.
(1) - ن ل: بگویم.