بی فرزندی

«لغت نامه دهخدا»

[فَ زَ] (حامص مرکب)فرزند نداشتن. دارای فرزند نبودن: رقبه؛ بی فرزندی. ذیل؛ بی فرزندی زن. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر