بیفشردن

«لغت نامه دهخدا»

[یَ شُ دَ] (مص) افشردن. فشردن. چیزی را محکم در پنجه فشردن :
برانگیخت از جای شبرنگ را
بیفشرد بر نیزه بر چنگ را.فردوسی.
بعضی از آن بخورد و بعضی را ذخیره در جایی نهاد و خوشه ای چند از انگور بیفشرد. (قصص الانبیاء ص 183). رجوع به افشردن شود.