بی قانون

«لغت نامه دهخدا»

(ص مرکب) (از: بی + قانون) بدون قانون. فاقد قانون. || خارج آهنگ :
خدا را محتسب ما را به فریاد دف و نی بخش
که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد.(1)
حافظ.
رجوع به قانون شود.
(1) - ایهام به قانون هم دارد.