بی قصور

«لغت نامه دهخدا»

[قُ] (ص مرکب) (از: بی + قصور) بی جرم. بی گناه. (آنندراج). || بدون کوتاهی. || بی عیب و نقصان. کاملانه. (ناظم الاطباء). رجوع به قصور شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر