بیگانه نهاد

«لغت نامه دهخدا»

[نَ / نِ نِ / نَ] (ص مرکب) (از: بیگانه + نهاد) آنکه دارای خوی بیگانگان باشد. (ناظم الاطباء). بیگانه خوی :
قانع بخیالی ز تو بودیم چو حافظ
یارب چه گداهمت و بیگانه نهادیم.حافظ.