بیگاهان

«لغت نامه دهخدا»

(ق مرکب) (از: بیگاه + «ان» زائد) (غیاث)(1). وقت شب. (غیاث اللغات) (آنندراج).
(1) - برخلاف آنکه صاحب غیاث گوید الف و نون زاید نیست بلکه بر زمان دلالت دارد مانند بهاران.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر