«لغت نامه دهخدا»
[گُ نَ / نِ] (ص مرکب، ق مرکب) همچون بی گناهان. مانند بی گناهان. نزدیک بوضع و حالت مردم بی گناه : با این همه خداوند لختی ندانست که من در حدیث خوارزم بی گناه گونه بودم. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص 486).