بی گنهی

«لغت نامه دهخدا»

[گُ نَ] (حامص مرکب) مخفف بی گناهی :
یک روز بی گناه نبودم بعمر خویش
گویا که بود بی گنهی نزد من گناه.سوزنی.
و رجوع به بی گناهی شود.