بی لپه

«لغت نامه دهخدا»

[لَپْ پَ / پِ] (ص مرکب، اِ مرکب)(1) صفتی در دانه های نباتی. گیاهی که جنین آن فاقد لپه باشد، و این اصطلاح بجای «عدیم الفلقه» پذیرفته شده است. (لغات فرهنگستان).
.
(فرانسوی)
(1) - Aeotyledone