بی ماحصل

«لغت نامه دهخدا»

[حَ صَ] (ص مرکب) (مرکب از: بی + ما + حصل، فعل عربی) بی نتیجه و حاصل. بی فایده. || بدبخت. || بی نصیب. بی بهره. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر