بیمارپرست

«لغت نامه دهخدا»

[پَ رَ] (نف مرکب) پرستار بیمار. (ناظم الاطباء). بیماربان :
همه بیمارپرستان ز غمم سیر شدند
آنکه این غم خورد امروز شمائید همه.
خاقانی.