بیمارپرس

«لغت نامه دهخدا»

[پُ] (نف مرکب) پرسندهء حال بیمار. عیادت گزار. عیادت کننده. (یادداشت مؤلف) :
زرد گل بیمار گردد فاخته بیمارپرس
یاسمین ابدال گردد، خردما، زائر شود.
منوچهری.
آمد مسیح وار به بیمارپرس من
کازرده دید جان من از غصهء لاَم.خاقانی.