بیم دادن

«لغت نامه دهخدا»

[دَ] (مص مرکب) ترسانیدن. بیم کردن. هراسانیدن. تهدید. اخافه. انذار. نذر. ترعیب. ترعاب. توعد. ایعاد. تخویف. تحذیر. ترهیب. (یادداشت مؤلف) :
مرا بیم دادی که در پای پیل
بسایم تنت را چو دریای نیل.فردوسی.