بی مشورت

«لغت نامه دهخدا»

[مَ وَ رَ] (ص مرکب) (از: بی + مشورت = مشوره عربی) بدون شور و کنگاش. بدون مشاوره و همفکری :
هرکه بی مشورت کند تدبیر
غالبش بر هدف نیاید تیر.سعدی.
رجوع به مشورت و مشوره شود.