«لغت نامه دهخدا»
[مِ] (ص مرکب) (از: بی + ملاک عربی) در تداول فارسی زبانان، بدون مأخذ. بدون مدرک و دلیل. نه از روی قاعده و اساس. رجوع به ملاک شود.
