«لغت نامه دهخدا»
[مَ] (اِ) آلتی است که باغبان با آن طائران را بپراند. (از آنندراج). هر آلت صداداری که بواسطهء آن طیور را از باغ ترسانیده بیرون کنند. || صفیر آسیا. || زنگی که پاسبانان و خدمتگاران میزنند. (ناظم الاطباء).