«لغت نامه دهخدا»
[دَ رَ / رِ] (اِ مرکب) منخر و سوراخ بینی. (ناظم الاطباء). نای بینی و پردهء بینی و منخر. (آنندراج): القبع؛ بانگ بینی درهء اسب. (یادداشت مؤلف).