«لغت نامه دهخدا»
[بَ / بِ دَ / دِ شُ دَ] (مص مرکب) (از بیهودن) نزدیک بسوختن شدن. (ناظم الاطباء). رجوع به بیهود و برهود و بیهودن و بیهوده شود.