بی یاور

«لغت نامه دهخدا»

[وَ] (ص مرکب) بی کمک. بی معین. بی مددکار :
دنیا خطر ندارد یک ذره
سوی خدای داور بی یاور.ناصرخسرو.
در آن حیرت آباد بی یاوران
زدم قرعه بر نام نام آوران.نظامی.
رجوع به یاور شود.