پابرسران

«لغت نامه دهخدا»

[بَ سَ] (اِ مرکب)(1) ذوات الاذرع الرأسیه. رده ای بزرگ از جانوران جز شاخه نرم تنان که در اطراف سر آنها تعدادی بازو که بجای اعضاء حرکتی (پاها) و وسیلهء شکار این جانورانند قرار دارد. سرپاییان. رأسی رجلی.
.
(فرانسوی)
(1) - Cephalopodes