پاتنگان

«لغت نامه دهخدا»

[تِ] (اِ) بادنجان. باذنجان :
ریش چون بوگانا سبلت چون سوهانا
سر بینیش چو بورانی پاتنگانا.ابوالعباس.
سر و تن چون سر و تن پنگان
از درون چون برون پاتنگان.سنائی.
و رجوع به بادنجان شود.
پاتنه.
[تَ نَ] (اِخ)(1) شهری به هندوستان بر ساحل گنگ. دارای 12000 تن سکنه. صنایع آن ذوب فلز و بافتن قالی و محصول عمدهء آن تریاک است.
(1) - Patana.