پاته

«لغت نامه دهخدا»

[تِ] (اِخ)(1) کرسی بلوک لواره از ناحیهء اُرلئان دارای 1391 تن سکنه. ژاندارک در این جا انگلیسیان را بسال 1429م. (833 ه . ق.) منهزم کرد. و سپاهیان لوار نیز از آلمانیان بسال 1870م. (1287 ه . ق.) به همانجا شکسته شدند.
(1) - Patay.