«لغت نامه دهخدا»
[غُ] (اِ مرکب) پنبهء زده باشد که بریسند یعنی محلوج. (فرهنگ اسدی). پاغُنده. کلوچ. گلوله پنبهء حلاجی کرده. (جهانگیری) (برهان). و رجوع به پاغنده شود.
