پاک گهر

«لغت نامه دهخدا»

[گُ هَ ] (ص مرکب) پاک نژاد. اصیل. مَحض. مَحضه. پاکزاد. پاکزاده. حلال زاده :
شاد باش ای ملک پاکدل پاک گهر
کام ران ای ملک نیکخوی نیک خصال.
فرخی.
پاکلاغ.
[کَ] (اِ مرکب) قازایاغی. رجوع به پاکلاغی شود.