پال اپلیس

«لغت نامه دهخدا»

[لِ اُ پُ] (اِخ)(1) (یعنی شهر قدیم) شهری قدیم است در ایتالیا که پس از خراب شدن آن شهری دیگر بنام تیاپلیس یعنی نوشهر بدانجا بنا کردند.
(1) - Paleopolis.