پای افشار

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (نف مرکب، اِ مرکب)پاافشار. پای اوژاره. لوح پا: پای افشار جولاه. پای افشار جولاهگان، معلی. (دهار). میدانی. (مهذب الاسماء). رجوع به پاافشار شود :
نیست بافنده او بدست افزار
نه بماکو نورد و پای افشار.
شیخ آذری (از شعوری).
پای افشاری کردن.
[اَ کَ دَ] (مص مرکب) پافشردن. پای افشردن. استقامت. پایداری.