«لغت نامه دهخدا»
[دَ] (مص مرکب) سرتافتن از خدمت و رفتن و گریختن. (برهان) : الا تا نپیچی سر از عدل و رای که مردم ز دست تو پیچند پای.سعدی. || جان کندن. (برهان).