«لغت نامه دهخدا»
[پُ تَ / تِ بَ پُ تَ / تِ](اِ مرکب) مطبوخ. و آن قسمی دیباست که تار و پودش هیچیک خام نباشد. جامه که تار و پود تافته دارد.